Abstract
Ushbu maqolada oʻzbek xalq ogʻzaki ijodi va hududiy shevalarida qoʻllanuvchi emotsional-pragmatik birliklar - qargʻish va olqishlarning etimologik ildizlari, lisoniy-semantik xususiyatlari hamda badiiy adabiyotdagi talqini ilmiy- nazariy jihatdan tadqiq etiladi. Shuningdek, mazkur lisoniy qoliplarning gender, yosh va hududiy omillar boʻyicha tabaqalanishi, ularning xalq mentaliteti va psixologiyasidagi oʻrni Mahmud Qoshgʻariyning “Devonu lugʻotit-turk” asari hamda mumtoz va zamonaviy oʻzbek sheʼriyati misolida ochib berilgan.References
1. Бўронов Ж. Ўзбек ва инглиз тиллари қиёсий грамматикаси. - Т.: Ўқитувчи, 1990. - 225 б.
2. Ҳожиев А. Ўзбек тили морфемикаси ва сўз ясалишининг назарий асослари. - Т.: Фан, 2007. - 180 б.
3. Саримсоқов Б. Фольклоризмлар типологиясига доир // ЎТА, 1980. - №4. - Б.40-41.
4. Mahmud ibn Husayn ibn Muhammad Qoshg‘ariy. Туркий сўзлар девони (Девону луғотит турк). 3 жилдлик. 1-жилд. - Т.: Мумтоз сўз, 2016. - Б.84.
5. Mahmudov N. Tilning mukammal tadqiqi yoʻllarini izlab... // Oʻzbek tili va adabiyoti, 2012. - №3. - B.3-10.
6. Sodiqov Q. Ilk oʻrta asrlar turkiy yozma yodgorliklari leksikasi. - T.: MUMTOZ SOʻZ, 2020. - 250 b.
7. Sharipova L. Sheʼriyat va folklor (XX asrning ikkinchi yarmi oʻzbek sheʼriyati misolida). Monografiya. - T.: Navroʻz, 2019. - 204 b.
8. Sharipova L. XX asrning 70-80 yillari oʻzbek sheʼriyatida folklorizm. - T.: Fan, 2011. - 152 b.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.