Abstract
Mazkur maqolada til va madaniyatning o‘zaro munosabati lingvokulturologik hamda diskursiv yondashuv asosida tadqiq etiladi. Til muayyan etnosning shunchaki kommunikativ vositasi emas, balki uning tarixiy tajribasi, milliy tafakkuri, qadriyatlari, ijtimoiy munosabatlari va olamni konseptuallashtirish usullarini aks ettiruvchi murakkab semiotik tizim sifatida talqin qilinadi. Tadqiqotda o‘zbek xalq maqollari, frazeologik birliklari, badiiy-poetik ifodalar va afsona diskurslaridan foydalanib, milliy-madaniy mazmunning til birliklarida qanday kodlanishi tahlil qilinadi.References
1. Humboldt, W. von. (1988). On Language: The Diversity of Human Language- Structure and Its Influence on the Mental Development of Mankind. Cambridge University Press.
2. Sapir, E. (1921). Language: An Introduction to the Study of Speech. Harcourt, Brace and Company.
3. Wierzbicka, A. (1997). Understanding Cultures through Their Key Words: English, Russian, Polish, German, and Japanese. Oxford University Press. DOI: 10.1093/oso/9780195088359.001.0001.
4. Wierzbicka, A. (2006). English: Meaning and Culture. Oxford University Press. DOI: 10.1093/acprof:oso/9780195174748.001.0001.
5. Wierzbicka, A. (2010). Cross-cultural communication and miscommunication: The role of cultural keywords. Intercultural Pragmatics, 7(1), 1-23. DOI: 10.1515/IPRG.2010.001.
6. Gladkova, A., Larina, T. (2018). Anna Wierzbicka, language, culture and communication. Russian Journal of Linguistics, 22(4), 717-748. DOI: 10.22363/2312- 9182-2018-22-4-717-748.
7. Tojiboeva, M. I. (2025). The role of proverbs in the transmission of national values: A linguocultural study. Buxoro davlat universiteti ilmiy axboroti.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
