Abstract
Mazkur maqolada romantizm davrida fortepiano ijrochilik maktablarining shakllanishi va rivojlanish jarayoni musiqashunoslik nuqtayi nazaridan tahlil qilinadi. Romantik estetik qarashlar asosida fortepiano ijrochiligida badiiy ifoda, emotsional chuqurlik, individual talqin va texnik imkoniyatlarning kengayishi asosiy omillar sifatida yoritiladi. XIX asr fortepiano ijrochilik san’atida yuzaga kelgan milliy va individual maktablarning uslubiy xususiyatlari, ularning ijrochilik texnikasi, interpretatsiya tamoyillari hamda pedagogik an’analari tahlil etiladi.References
1. Абрамовский А. Л. История фортепианного искусства. - М.: Музыка, 1982. - 312 с.
2. Берлянчик М. М. Фортепианное исполнительство: вопросы теории и практики. - М.: Музыка, 1990. - 288 с.
3. Бузони Ф. Очерк новой эстетики музыкального искусства. - М.: Музыка, 1989. - 112 с.
4. Гольденвейзер А. Б. О фортепианном искусстве. - М.: Музыка, 1986. - 416 с.
5. Kurt E. Romantic Harmony and Its Crisis in Wagner’s Music. Moscow: Muzyka, 1975. 304 p.
6. Saponov M. A. Musical Romanticism: Aesthetics and Style. Moscow: Muzyka, 1999. 320 p.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.