Abstract
Mazkur maqolada an’anaviy ijro madaniyatida xordofon cholg‘ularning, xususan mezrob yordamida ijro etiladigan torli cholg‘ularning o‘rni, badiiy-estetik va ijrochilik imkoniyatlari ilmiy-nazariy jihatdan tahlil etiladi. O‘zbek milliy musiqa merosida keng qo‘llaniladigan dutor, tanbur, rubob kabi mezrobli cholg‘ularning shakllanish tarixi, ularning ijro texnikasi, ohangdorlik xususiyatlari hamda an’anaviy ijro uslublaridagi ahamiyati yoritib beriladi. Shuningdek, ushbu cholg‘ularning maqom san’ati, xalq kuy-qo‘shiqlari va bastakorlik ijodidagi o‘rni, ijrochining badiiy tafakkuri va milliy musiqiy tafsirni shakllantirishdagi roli tahlil qilinadi.References
1. Karomatov F. O‘zbek xalq musiqa merosi. - Toshkent: Fan, 1985. - 240 b.
2. Rajabiy Y. O‘zbek maqomlari. - Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriyoti, 1963. - 312 b.
3. Abdurashidov H. Cholg‘ushunoslik asoslari. - Toshkent: O‘qituvchi, 2008. - 176 b.
4. Usmonov T. O‘zbek an’anaviy ijrochilik san’ati. - Toshkent: Musiqa, 2010. - 198 b.
5. Виноградов В. С. Музыкальная этнография Узбекистана. - Ташкент: Издательство АН УзССР, 1959. - 276 с.
6. Nettl B. The Study of Ethnomusicology: Thirty-One Issues and Concepts. - Urbana: University of Illinois Press, 2005. - 530 p.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.