Abstract
Ushbu maqolada o‘zbek tilida so‘z yasalishining doimiy (uzual) va okkazional turlari hamda yasama so‘zning lisoniy maqomi o‘zaro bog‘liq tizim sifatida tahlil qilinadi. Tadqiqotda tavsifiy, distributiv va funksional-semantik yondashuvlar qo‘llandi. Natijalar uzual yasalish normativlashgan modelga, okkazional yasalish esa nutqiy-intentional strategiyaga tayanishini ko‘rsatadi. Ilmiy yangilik mezonlar chegarasini, reallashuv bosqichlarini va kodifikatsiya omillarini aniqlashtirishdan iborat.
References
1. Раҳматуллаев Ш. Ҳозирги ўзбек адабий тили. Лексикология. Тошкент: Ўқитувчи, 1992. 384 б.
2. Ҳожиев А. Ўзбек тили сўз ясалиши. Тошкент: Фан, 1989. 256 б.
3. Земская Е. А. Современный русский язык. Словообразование. Москва: Флинта; Наука, 2011. 328 с.
4. Виноградов В. В. Русский язык. Грамматическое учение о слове. Москва: Русский язык, 1986. 640 с.
5. Bauer L. English Word-Formation. Cambridge: Cambridge University Press, 1983. 304 p.
6. Booij G. The Grammar of Words. An Introduction to Linguistic Morphology. Oxford: Oxford University Press, 2012. 352 p.
7. Кубрякова Е. С. Типы языковых значений. Семантика производного слова. Москва: Наука, 1981. 200 с.
8. Szymanek B. Introduction to Morphological Analysis. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. 280 p.
9. Қодиров Қ. Ҳозирги ўзбек тили. Морфемика ва сўз ясалиши. Тошкент: Университет, 2005. 220 б.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.