Abstract
Mazkur maqolada neyropsixolingvistikaning zamonaviy tilshunoslik, psixologiya va neyrofanlar kesishmasida shakllangan fanlararo yo‘nalish sifatidagi mohiyati hamda uning xorijiy tillarni o‘qitish jarayonidagi nazariy ahamiyati yoritiladi. Insonning nutqni idrok etishi, qayta ishlashi, xotirada saqlashi va nutqiy faoliyatni amalga oshirishida miya faoliyatining o‘rni tahlil qilinadi. Shuningdek, xorijiy tilni o‘zlashtirishda diqqat, xotira, motivatsiya, emotsional holat, individual kognitiv xususiyatlar va neyroplastiklikning ahamiyati ko‘rib chiqiladi. Neyropsixolingvistik yondashuv asosida til ta’limini tashkil etishning ayrim tamoyillari va amaliy imkoniyatlari tavsiflanadi.References
1. Jalolov J. J. Chet til o‘qitish metodikasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 2012. – 432 b.
2. Hoshimov U. X., Yoqubov I. I. Ingliz tili o‘qitish metodikasi. – Toshkent: Sharq, 2003.
3. Yoqubov I. I. Ingliz tili o‘qitish metodikasi. – Toshkent: Fan va texnologiya, 2011.
4. Mahmudov N. Til. – Toshkent: Yozuvchi, 1998.
5. Nurmonov A. O‘zbek tilshunosligi tarixi. – Toshkent: O‘zbekiston, 2002.
6. Leontyev A. A. Osnovy psixolingvistiki. – Moskva: Smysl; Akademiya, 2008. – 288 s.
7. Leontyev A. A. Yazyk, rech, rechevaya deyatelnost. – Moskva: Prosveshcheniye, 1969. – 214 s.
8. Zimnyaya I. A. Psixologiya obucheniya nerodnomu yazyku. – Moskva: Russkiy yazyk, 1989.
9. Zimnyaya I. A. Lingvopsixologiya rechevoy deyatelnosti. – Moskva; Voronej: NPO MODEK, 2001. – 432 s.
10. Galskova N. D., Gez N. I. Teoriya obucheniya inostrannym yazykam. Lingvodidaktika i metodika. – Moskva: Akademiya, 2006. – 336 s.
11. Chomsky N. Aspects of the Theory of Syntax. – Cambridge, MA: MIT Press, 1965. – 251 p.