Abstract
Ushbu maqolada o‘zbek adabiyotida dastxat janrining badiiy-estetik xususiyatlari hamda uning ijodkor shaxsiyatini ochib berishdagi o‘rni tahlil qilinadi. Xususan, Azizxon Qayumovga bag‘ishlangan dastxatlar, O‘tkir Hoshimovning yetimxonada yozgan dastxati hamda G‘afur G‘ulomning Muqimiy hujra-muzeyida qoldirgan yozuvi tahlil qilindi. Tadqiqot natijasida dastxat janrining ma’rifiy-estetik, ijtimoiy-axloqiy va hujjatli-xronik funksiyalari aniqlanib, uning epistolyar meros tarkibidagi ahamiyati asoslab berildi.References
1. Ўзбекистон Республикаси Фанлар академияси асосий кутубхонаси. Академик Азизхон Пўлатович Қаюмов (Библиография) 90 йиллик юбилейига. Тошкент-2016. Б:81.
2. Ўткир Ҳошимов. Дафтар ҳошиясидаги битиклар. Нурли дунё. Тошкент-2022. Б:33
3. Ғафур Ғулом. Академик нашрга кирмаган асар ва мактублари. “Ғафур Ғулом”. Тошкент. Б:115-116.
4. Ғафур Ғулом. “Мукаммал асарлар тўплами”, 4-жилд. “Ғафур Ғулом”. Тошкент-1990. Б.197.
5. Абдурауф Фитрат. Танланган асарлар. 4-жилд. “Маънавият”. Тошкент-2000. Б:228.