Abstract
Mazkur maqolada o‘zbek sistem-struktur tilshunosligi, xususan, professor R. Sayfullayeva asos solgan substansional-pragmatik maktabning ilmiy-nazariy va amaliy ahamiyati tadqiq etilgan. Lisoniy sintaktik qurilma (LSQ) va “cho‘qqili nazariya”ning kognitiv tilshunoslik, korpus lingvistikasi, psixo-neyrolingvistika hamda pragmalingvistika kabi sohalar rivojidagi metodologik o‘rni ochib berilgan. Tadqiqot o‘zbek tilshunosligining an’anaviy tasviriylikdan antropotsentrik paradigmaga o‘tish jarayonini hamda turkiy tillar sintaksisini qiyosiy o‘rganishdagi istiqbollarini namoyish etadi.References
1. Sayfullayeva, R. (1994). Hozirgi o‘zbek tilida qo‘shma gaplarning hosil bo‘lishi (Derivatsiyasi). Toshkent: Fan nashriyoti, 240 b.
2. Sayfullayeva, R. (2021). Генезис речи и происхождение языков. Toshkent: Muharrir nashriyoti, 180 b.
3. Mahmudov, N., Nurmonov, A. (1995). O‘zbek tilining nazariy grammatikasi. Sintaksis. Toshkent: O‘qituvchi nashriyoti, 232 b.
4. Mengliyev, B. (2018). Hozirgi o‘zbek tili: tizim va struktur asoslar. Toshkent: Tafakkur, 215 b.
5. Fitrat, A. (2000). Tanlangan asarlar. II jild (Sarf, Nahv). Toshkent: Ma'naviyat nashriyoti, 208 b.
6. Sayfullayeva, R., Mengliyev, B., Boqiyeva, G., Yunusova, M., Abuzalova, M. (2010). Hozirgi o‘zbek adabiy tili. Toshkent: Fan va texnologiya, 392 b.
7. O‘zbek tili milliy korpusi. (2020). Morfemik va sintaktik teglash (annotation) yo‘riqnomasi. Toshkent. Elektron manba: uzcorpa.uz