Abstract
Мазкур мақолада асосан уч масала хусусида сўз борган. Бири девон
адабиётида анъанавийлик, иккинчиси муламмаънинг хусусиятлри ва Ҳамза
Ҳакизоданинг ўзбек ва рус тилларини қориштириб ёзган ғазали хусусида. Мақолада
анъанвийлик ижобий маънода ишлатилишига монеъ караш, муламмаънинг бир санъат
сифатида мақоми, унинг матлаъ байтда ва байтлараро мисраларда ишлатилиши ва бу
усулнинг сурати ва сийрати қай даражада бўлиши юзасидан мулоҳаза юритилган. Ҳамза
Ҳакимзоданинг ўзбек ва рус тилларини аралаштириб ёзган ширу шакари таҳлилга
тортилган ва унинг мазмун ҳамда шакли юзасидан сўз юритилган.
References
1. Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий. Тўла асарлар тўплами. Беш томлик. Биринчи том. Девон. Т.: Фан, 1988. – Б.380.
2. Куронов Д., Мамажонов З. Шералиева М. Адабиётшунослик луғати. - Т.: Академнашр, 2010. – Б.399.
3. Адабий турлар ва жанрлар. (У.Тўйчиев) 3 жилдлик. 2-жилд. Лирика. - Т.: Фан, 1992. – Б.248.
4. Қосимов Б., Юсупов Ш., Долимов У. ва бош. Миллий уйғониш даври ўзбек адабиёти. Университет ва педагогика олий ўқув юртлари учун дарслик. Т.: Маънавият. 2004. -Б. 462.
5. Зоҳидова Д. Ниҳоний девонининг вазн хусусиятлари. - Ҳамза ва ХХ аср ўзбек адабиёти. Фарғона, 2019. – Б.174-184.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.