Abstract
Mazkur maqolada Toʻgʻay Murod asarlarida parallelizmning badiiy- estetik va stilistik xususiyatlari tahlil qilinadi. Tadqiqot jarayonida yozuvchi ijodida sintaktik, leksik va semantik parallel qurilmalarning qo‘llanishi, ularning obraz yaratish, emotsional ta’sir kuchini oshirish hamda milliy ruhni ifodalashdagi o‘rni yoritiladi.References
1. Тўғай Мурод. Отамдан қолган далалар. – Тошкент: Шарқ, 1994. – 320 б.
2. Тўғай Мурод. Юлдузлар мангу ёнади. – Тошкент: Ғафур Ғулом номидаги нашриёт, 1985. – 240 б.
3. Тўғай Мурод. Танланган асарлар. – Тошкент: Ўзбекистон, 2012. – 560 б.
4. Султонсаидова С., Шарипова О. Ўзбек тили стилистикаси. – Тошкент: Ўқитувчи, 2008. – 256 б.
5. Мамажонов А. Бадиий нутқ стилистикаси. – Тошкент: Фан, 1991. – 180 б.
6. Виноградов В.В. О языке художественной литературы. – Москва: Художественная литература, 1971. – 312 с.
7. Абдурахимова Д. Параллелизм ҳодисаси семантик-стилистик категория сифатида // Филология масалалари. – 2023. – №3. – Б. 45–52.
8. Хидирова М.Р. Тўғай Мурод асарларида бадиий тил ифодаси // Илмий ахборот. – 2023. – №4. – Б. 78–84.
9. Чориева Н. Тўғай Мурод асарлари тили ва услубининг ўзига хослиги // Зиё тадқиқотлари. – 2022. – №2. – Б. 33–39.
10. Қуронов Д. Адабиётшунослик назарияси. – Тошкент: Академнашр, 2018. – 384 б