Abstract
Ushbu maqolada o‘zbek dostonchilik san’atining hududiy-uslubiy xususiyatlari va dostonchilik maktablarining tipologik tasnifi tadqiq etiladi. Tadqiqot davomida Bulung‘ur, Qo‘rg‘on, Sherobod va Xorazm kabi yirik dostonchilik maktablarining ijro yo‘llari, musiqiy jo‘rlik hamda ovoz texnikasidagi o‘ziga xosliklari qiyosiy tahlil qilingan. Ayniqsa, baxshilarning epik xotira imkoniyatlari va individual ijodkorligining doston variantliligiga ta’siri Nasim Ochilovning nazariy qarashlari asosida yoritilgan. Natijalar shuni ko‘rsatadiki, dostonchilik maktablari milliy madaniy merosning barqarorligini ta’minlovchi professional tizim bo‘lib, ularning ijro uslublari geografik va etnomadaniy muhit bilan uzviy bog‘liqdir. Maqola xulosalari dostonchilik an’analarini asrash va soha bo‘yicha o‘quv dasturlarini takomillashtirishda ilmiy asos bo‘lib xizmat qiladi.References
1. Ochilov N. Baxshichilik san'ati va dostonchilik maktablari. – Qarshi, 2024.
2. Mirzayev T. O‘zbek xalq baxshilari san’ati. – Toshkent, 2004.
3. Afzalov M. O‘zbek xalq dostonchiligi. – Toshkent, 1964.
4. Sarimsoqov B. O‘zbek folklori estetikasi. – Toshkent, 2004.
5. Eshonqul J. Folklor: Obraz va talqin. – Toshkent, 1999.
6. Mirzayev S. O‘zbek dostonchilik maktablari. – Toshkent, 2010.
7. Poyonov A. Baxshichilik sirlari. – Termiz, 2015.
