Abstract
Ushbu maqolada oliy ta'lim muassasasida ta'lim sifati monitoringi va nazoratining pedagogik tamoyillari hamda me'zorlari ilmiy-nazariy va empirik jihatdan o'rganilgan. Tadqiqot 20 nafar professor-o'qituvchi ishtirokida o'tkazilgan strukturlashtirilgan so'rovnoma natijalari asosida qurilgan bo'lib, monitoring tizimining hozirgi holati, samaradorligi, asosiy kamchiliklari va takomillashtirish yo'nalislari tahlil etilgan. So'rovnoma ma'lumotlari ko'rsatishicha, professor-o'qituvchilarning 65 foizi HEMIS tizimidan kundalik foydalanadi; monitoring umumiy darajasi 3,30 ball (4 ballik shkalada) bilan baholanib, eng zaif ko'rsatkich monitoring natijalarining boshqaruv qarorlariga ta'siri (3,05 ball) ekanligi aniqlangan. Tizimning asosiy kamchiliklari sifatida: raqamli platformaning to'liq ishlamasligi (35%), o'qituvchilarning jarayonga jalb etilmasligi (20%), monitoring natijalarining yopiq qolishi va boshqaruvga ulanmasligi (20%) belgilangan. Maqolada ta'lim sifatini oshirishga yo'naltirilgan monitoring modelini takomillashtirish bo'yicha amaliy tavsiyalar ishlab chiqilgan.References
1. UNESCO. (2015). Education 2030: Incheon Declaration and Framework for Action for the implementation of Sustainable Development Goal
4. Paris: UNESCO. — 84 b.
2. OECD. (2019). Education Policy Outlook 2019: Working Together to Help Students Achieve their Potential. Paris: OECD Publishing. — 312 b.
3. O'zbekiston Respublikasi Prezidentining 2022-yil 28-yanvardagi PF-60-son Farmoni. «2022–2026-yillarga mo'ljallangan Yangi O'zbekiston taraqqiyot strategiyasi to'g'risida». Toshkent: O'zbekiston Respublikasi qonun hujjatlari bazasi.
4. O'zbekiston Respublikasining «Ta'lim to'g'risida»gi Qonuni (2020-yil 23-sentabr, O'RQ-637-son). Toshkent: O'zbekiston Respublikasi qonun hujjatlari bazasi.
5. Mardanova, D., & Rахimov, A. (2023). HEMIS platformasining oliy ta'lim boshqaruvida samaradorligi. Ta'lim va fan jurnali, 5(3), 88–101.
6. Xoliqov, A., & Nishonova, Z. (2022). Oliy ta'lim muassasalarida sifatni nazorat qilish tizimi: muammolar va yechimlar. Pedagogika fanlari jurnali, 4(1), 22–36.
7. Harvey, L., & Green, D. (1993). Defining quality. Assessment & Evaluation in Higher Education, 18(1), 9–34.
8. Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation Theory, Models, and Applications. San Francisco: Jossey-Bass. — 736 b.
9. Hattie, J. (2009). Visible Learning: A Synthesis of Over 800 Meta-Analyses Relating to Achievement. London: Routledge. — 392 b.
10. Scriven, M. (1991). Evaluation Thesaurus (4th ed.). Newbury Park: Sage Publications. — 374 b.
11. Bloom, B. S. (Ed.). (1956). Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals. Handbook I: Cognitive Domain. New York: David McKay. — 207 b.
12. European Association for Quality Assurance in Higher Education (ENQA). (2015). Standards and Guidelines for Quality Assurance in the European Higher Education Area (ESG). Brussels. — 48 b.
13. Muijs, D., Harris, A., Chapman, C., Stoll, L., & Russ, J. (2004). Improving schools in socioeconomically disadvantaged areas: A review of research evidence. School Effectiveness and School Improvement, 15(2), 149–175.
14. Fink, L. D. (2013). Creating Significant Learning Experiences: An Integrated Approach to Designing College Courses (2nd ed.). San Francisco: Jossey-Bass. — 320 b.
15. Elmore, R. F. (2004). School Reform from the Inside Out: Policy, Practice, and Performance. Cambridge: Harvard Education Press. — 266 b.
16. Darling-Hammond, L., & Snyder, J. (2000). Authentic assessment of teaching in context. Teaching and Teacher Education, 16(5–6), 523–545.
17. Finnish Education Evaluation Centre (FINEEC). (2020). National Core Curriculum for Basic Education and Evaluation. Helsinki: FINEEC. — 76 b.
18. National Institute of Education, Singapore. (2021). Teaching Quality Framework for Higher Education. Singapore: NIE. — 58 b.
19. Xoliqov, A., & Nishonova, Z. (2021). O'zbekiston oliy ta'lim sifatini monitoring qilishning huquqiy-me'yoriy asoslari. Huquq va ta'lim, 3(2), 25–40.
20. Mirzayev, B. (2023). Oliy ta'limdagi raqamli monitoring vositalarining pedagogik samaradorligi. Axborot texnologiyalari va ta'lim, 5(1), 105–119.
21. Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2017). Designing and Conducting Mixed Methods Research (3rd ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications. — 520 b.
22. MacBeath, J. (2006). School Inspection and Self-evaluation: Working with the New Relationship. London: Routledge. — 187 b.
23. World Bank. (2022). The State of Global Learning Poverty: 2022 Update. Washington D.C.: World Bank Group. — 48 b.
24. Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054.
25. Fullan, M. (2015). The New Meaning of Educational Change (5th ed.). New York: Teachers College Press. — 328 b.
26. National University of Singapore, Centre for Development of Teaching and Learning. (2022). Annual Quality Assurance Report. Singapore: NUS. — 62 b.
27. Astin, A. W., & Antonio, A. L. (2012). Assessment for Excellence: The Philosophy and Practice of Assessment and Evaluation in Higher Education (2nd ed.). Lanham: Rowman & Littlefield. — 320 b.