Abstract
Ushbu maqola Surxondaryo vohasining O‘zbekiston davlatchiligi tarixidagi strategik o‘rni va Yaqin Sharq, Hindiston, Xitoy va Markaziy Osiyo o‘rtasidagi chorrahada joylashganligining tarixiy-madaniy ahamiyatini kompleks o‘rganadi. Maqolada Teshiktosh g‘oridagi neandertal makoni va Zarautsoy qoya rasmlaridan tortib, Sopollitepa va Jarqo‘ton kabi ilk shaharlashgan jamiyatlarning yodgorliklari, shuningdek, zardushtiylik dinining ildizlari, ellinistik ta’sir va Kushon podsholigining gullab-yashnagan davri keng qamrovli tahli qilinadi. Arxeologik topilmalar, epigrafik manbalar va zamonaviy genetika tadqiqotlari asosida viloyatning uzluksiz madaniy stratigrafiyasi ochib beriladi. Xulosa qilib, Surxondaryo nafaqat o‘tmishdagi madaniyatlararo o‘zaro ta’sirning modeli, balki hozirgi kunda global madaniy merosni saqlashning ahamiyatli ob’ekti sifatida ko‘rib chiqiladi.References
1. Окладников А.П. Мустьерская стоянка в гроте Тешик-Таш в Узбекистане // КСИИМК. Вып. 2. 1939. – С. 36.
2. Окладников А.П. Амир-Темир новый памятник каменного века в горах Байсун-Тау (Узбекистан) //КСИИМК. Вып. 28. 1940 в. – С. 67;
3. Formozov A.A. Pamyatniki pervobytnogo iskusstva na territorii SSSR. – M.: Nauka, 1980. 130s.
4. Askarov A. Drevnezemledelcheskaya kultura epoxi bronzi yuga Uzbekistana. – Toshkent: Fan, 1977.230s
5. Asqarov A. Sapallitepa. – Toshkent: Fan, 1973.171s
6. Rtveladze E.V. Velikiy shelkoviy put. – Toshkent: Sharq, 2022. 368s.
7. Tursunov S.N. va boshq. Surxondaryo tarixi. – Toshkent: Sharq, 2004. 145b
8. G.А. Pugachenkova. Xalchayan k Probleme xudojestvennoy kulturi severnoy Baktri. “Fan” UzSSR. Tashkent. 1966. 285s
9. E. V. Rtveladzs, G.A. Pugachenkovoy. Dalverzintepe—kushanskiy gorod na yuge Uzbekistana. Tashkent, Ied-vo “Fan” UzSSR.1978.240s.
10. Staviskiy B.Ya. Kara-tepe — buddiyskiy peshchernyy monastyr v Starom Termeze. — Moskva: Nauka, 1964. — 156 s.
11. Gerasimov M.M. Vosstanovlenie lica po cherepu. – M.: Nauka, 1955. 585s
12. Grenet F. Zoroastrianism in Central Asia. – In: The Zoroastrian Flame. – L.,
2016.
13. Albaum L.I. Zhivopis Afrasiaba. – Tashkent: Fan, 1975.