Abstract
Ushbu tahlil ikki yirik “Qisas ul-anbiyo” (“Payg‘ambarlar qissalari”) an’anasiga mansub asar – arab olimi Abu Is’hoq Ahmad ibn Muhammad ibn Ibrohim as-Sa’labiyning (vaf. 1035) “Aro’is al-majolis fi qisas al-anbiyo” asari hamda turkiy-o‘zbek adabiyotining noyob yodgorligi Nosiruddin Burhoniddin Rabg‘uziyning 1310(h. 710)yilda yaratilgan “Qisasi Rabg‘uziy” asari misolida amalga oshirildi.References
1. Rabg‘uziy Nosiriddin Burhoniddin. “Qisasi Rabg‘uziy”. 1-kitob, 2-kitob. – Toshkent: “Yozuvchi” nashriyoti, 1990–1991.
2. Tha‘labi, Abu Is’haq Ahmad ibn Muhammad. “Ara’is al-Majalis fi Qisas al-Anbiya”, or “Lives of the Prophets”. Translated and annotated by William M. Brinner. – Leiden–Boston–Köln: Brill, 2002. (Studies in Arabic Literature, Vol. XXIV).
3. Museum of Words: The Poetics of Ekphrasis from Homer to Ashbery. Chicago: University of Chicago Press, 1993.
4. Ekphrasis: The Illusion of the Natural Sign. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1992.
5. Picture Theory. Chicago: University of Chicago Press, 1994.
6. Yusupov B. “Qisasi Rabgʻuziy”ning poetik xususiyatlari. // Oʻzbek tili va adabiyoti. – 2002. – № 4. – B. 42–47.
7. Mirzayev T. Oʻzbek xalq ogʻzaki ijodi va yozma adabiyot munosabatlari. – Toshkent: Fan, 1988.
8. Abdullayev V. Oʻzbek adabiyoti tarixi. I tom. – Toshkent: Oʻqituvchi, 1980.
9. Hayitmetov A. Oʻzbek adabiyotida lirik janrlar. – Toshkent: Fan, 1985.
10. Qosimov B. Maʻnaviyat yulduzlari. – Toshkent: Adabiyot va sanʻat, 1999.
11. Nazarov B. Nasr poetikasi. – Toshkent: Fan, 2004.
12. Baqoyev M. Oʻrta asr turkiy nasr uslubi masalalari. – Toshkent: Oʻzbekiston, 2011