Abstract
Ushbu maqolada Tohir Malikning “ Voy, onajonim…” hikoyasining filologik tahlili yordamida asarning mavzu-g‘oyaviy xususiyatlari, obrazlar tizimi, psixologik tasvir vositalari hamda til-uslub imkoniyatlari ilmiy asosda o‘rganib chiqildi. Tadqiqot davomida hikoyada ona obrazi markaziy badiiy timsol sifatida talqin qilinib, muallifning emotsional-ekspressiv vositalardan foydalanish mahorati ochib beriladi. Shuningdek, asarning ma’naviy-tarbiyaviy ahamiyati va o‘zbek nasridagi o‘rni, leksik qatlami va badiiy vositalari ko‘rib chiqiladi.References
1. Tohir Malik. Saylanma asarlar. – Toshkent: Sharq, 2010.
2. Hamidulla Umurov. Adabiyot nazariyasi. – Toshkent: Sharq, 2002.
3. Bahriddin Yoʻldoshev. Badiiy matn va uning lingvopoetik tahlili. – Toshkent, 2007.
4. Rahmatullo Qoʻngʻurov. Nutq madaniyati va uslubiyat asoslari. – Toshkent: O‘qituvchi,
5. Naim Karimov. XX asr o‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1999.
6. Ozod Sharafiddinov. Ijodni anglash baxti. – Toshkent: Ma’naviyat, 2004.
7. Ibrohim Haqqul. Badiiy so‘z sehri. – Toshkent: Ma’naviyat, 2008.
8. Dilmurod Quronov. Adabiyotshunoslik nazariyasi. – Toshkent: Akademnashr, 2010.
9. Sultonmurod Olim. Badiiy matn poetikasi. Toshkent,