Abstract
Mazkur maqolada ingliz va o‘zbek badiiy asarlarida paralingvistik usullarning qo‘llanilishi qiyosiy tahlil qilingan. Tana tili, imo-ishoralar, intonatsiya, yuz ifodalari, pauzalar va ovoz ohangi kabi noverbal vositalar og‘zaki nutqni boyitib, muloqotning qo‘shimcha qatlamlarini yuzaga chiqaradi. Ba’zi vaziyatlarda ushbu vositalar xabarni yetkazishda asosiy so‘zga qaraganda ustunroq ro’l o‘ynaydi. Badiiy matndagi bu elementlar qahramonlar nutqining tabiiyligini ta’minlash bilan birga, ularning ijtimoiy kelib chiqishi, ruhiy holati va milliy o‘ziga xosligini ochib beradi.References
1. A Primer on communication studies. Creative Commons books, 2012. Chapter 4.
2. Abdulla Qodiriy. O‘tkan kunlar. – T: Sharq, 2010.
3. Cho’lpon. Kecha va Kunduz.- T, 1936.
4. David Crystal. Paralanguage, Cambridge University Press, 1969.
5. O‘tkir Hoshimov. Dunyoning ishlari, Toshkent: Sharq, 2010.
6. Mirzahmedova Z. Hozirgi o’zbek tilining anotomik terminologiyasi. Toshkent,1994.
7. S.Saidxonov. Aloqa aralashuv va imo ishoralar