Abstract
Mazkur maqolada o‘zbek adabiyotining yirik namoyandasi Erkin A'zam qalamiga mansub “Shovqin” qissasi lingvokulturologik, kognitiv-semantik va diskursiv-pragmatik metodlar asosida tahlil qilinadi. Asarda “shovqin” konsepti akustik hodisa sifatida emas, balki ijtimoiy-ma’naviy deformatsiya, kommunikativ disharmoniya va aksiologik kolliziya timsoli sifatida talqin etiladi. Tadqiqot natijasida qissada shovqin va sukunat oppozitsiyasi orqali zamonaviy jamiyatning ma’naviy-ruhiy holati badiiy modellashtirilgani asoslanadi
References
1. Safarov Sh. Lingvokulturologiya asoslari. – Toshkent: Fan, 2019.
2. Maslova V.A. Lingvokulturologiya. – Moskva: Akademiya, 2001.
3. Stepanov Yu.S. Konseptlar lug‘ati. – Moskva, 2001.
4. Arutyunova N.D. Diskurs nazariyasi. – Moskva: Nauka, 1990.
5. Lakoff G., Johnson M. Metaphors We Live By. – Chicago: University of Chicago Press, 1980.
6. Karasik V.I. Til va madaniy shaxs. – Volgograd, 2002.
7. Mahmudov N. Til va tafakkur. – Toshkent, 2018.
8. Rasulov R. Badiiy matn lingvistikasi. – Toshkent, 2016.
9. Hakimov M. Diskurs va matn muammolari. – Toshkent, 2020.
10. Erkin A’zam. Shovqin. – Toshkent, 2010
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.