Abstract
Ushbu maqolada XIX asrda Xiva meʼmorchilik maktabining shakllanishi, uning badiiy-uslubiy xususiyatlari va oʻziga xos shaharsozlik anʼanalari tadqiq etiladi. Davr meʼmorchiligida qoʻllanilgan mayolika, ganch oʻymakorligi va yogʻoch oʻymakorligi kabi dekorativ sanʼat turlarining sintezini tahlil qilinadi. Shuningdek, maqolada Ichan-qalʼa majmuasi misolida hududiy iqlim sharoiti va ijtimoiy-siyosiy omillarning shaharsozlik strukturasiga taʼsiri, binolarning kompozitsion yechimlari va dizaynidagi simmetriya hamda asimmetriya uygʻunligi yoritib berilgan.References
1. Abdurasulov A. Xiva (Tarixiy-geografik ocherk). – Toshkent: O‘zbekiston, 1997. – 144 b.
2. Azimov I. O‘zbekiston me’moriy yodgorliklari. – Toshkent: O‘qituvchi, 1991. – 208 b.
3. Булатов М.С. Геометрическая гармонизация в архитектуре Средней Азии IX-XV вв. – Москва: Наука, 1988. – 368 с.
4. Маньковская Л.Ю. Хива: Повествование о городе. – Ташкент: Узбекистан, 1982. – 230 с.
5. Нильсен В.А. У истоков современного градостроительства Узбекистана. – Ташкент: Изд-во литературы и искусства, 1988. – 208 с.
6. Ноткин И.И. Искусство резьбы по дереву в архитектуре Узбекистана. – Ташкент: Фан, 1961. – 115 с.
7. Пугаченкова Г.А. Зодчество Центральной Азии. XIX век. – Ташкент: Фан, 1976. – 180 с.
8. Ремпель Л.И. Далекое и близкое. Страницы жизни и быта писателей и художников Узбекистана. – Ташкент: Гафур Гулям, 1981. – 304 с.
9. Rtveladze E.V. O‘zbekiston tarixi: davlatlar va jamiyatlar rivoji. – Toshkent: Akademiya, 2012. – 412 b.
10. Захидов П.Ш. Традиции народного зодчества Узбекистана. – Москва: Стройиздат, 1980. – 176 с.