Abstract
Ushbu maqolada takroriy ekin sifatida ekiladigan soya (Glycine max L.) navlarining biologik xususiyatlari, agrotexnik talablari va ularning hosildorligiga ta’sir etuvchi omillar o‘rganilgan. Tadqiqotlar natijasida turli soya navlarining takroriy ekin sifatida o’stirilish sharoitiga moslashuv darajasi aniqlanib, yuqori hosil beruvchi istiqbolli navlar ajratib olindi. Soya ekinini takroriy tarzda ekish tuproq unumdorligini tiklash, azot balansini yaxshilash hamda chorvachilik uchun oqsilga boy yem-xashak manbaini ta’minlashda muhim ahamiyat kasb etadi. Maqolada olingan natijalar takroriy ekinlar tizimini takomillashtirish va barqaror qishloq xo‘jaligi ishlab chiqarishini rivojlantirishga qaratilgan amaliy tavsiyalarni o‘z ichiga oladi.References
1. Абдуллаев, Н. А., ва Иброҳимов, Х. Ш. (2020). Соя етиштиришнинг агротехника асослари. Тошкент: Фан нашриёти.
2. Қодиров, А. Р. (2021). Ўзбекистон шароитида такрорий соя навларининг ҳосилдорлигини ошириш йўллари. Агробиология журнали, №3, 45–52.
3. Хасанова, М. Б. (2019). Соя (Glycine max L.) етиштиришда суғориш ва ўғитлаш тизимининг аҳамияти. Тошкент давлат аграр университети илмий ахбороти,
4. Махмудов, Э. (2022). Такрорий соя навларининг тупроқ унумдорлигига таъсири. Агроэкология, №4, 12–18.
5. Назаров, Ш. ва Бобоев, И. (2021). Соя навларининг биологик хусусиятлари ва уларни танлаш омиллари. Биология фанлари журнали, №5, 24–31.
6. Bozorov, S. (2024). Soya navlarining takroriy ekin sifatida ekilishi bo‘yicha tajriba natijalari. Samarqand qishloq xo‘jaligi instituti ilmiy to‘plami, №1, 58–66.