Abstract
Ushbu maqolada zamonaviy xorij va rus adabiyotida xalq og‘zaki ijodi elementlarining o‘rni va ahamiyati ko‘rib chiqiladi. ХХ–XXI asr adabiy asarlarida xalq og‘zaki ijodi motivlari, obrazlari va an’analari qo‘llanilishiga bag‘ishlangan ilmiy manbalar tahlil qilinadi. Madaniy an’analar va adabiy yo‘nalishlar doirasida xalq og‘zaki ijodi merosining qabul qilinishi va transformatsiyasining o‘ziga xosliklari muhokama qilinadi. Tadqiqot natijalari ko‘rsatadiki, xalq og‘zaki ijodi elementlari dolzarbiligini saqlab qoladi va madaniy identifikatorni chuqurlashtirishga hamda zamonaviy mualliflarning badiiy tilini boyitishga xizmat qiladi. Maqola xulosalari xalq og‘zaki ijodini adabiy jarayonning muhim tarkibiy qismi sifatida kengroq va ko‘p sohali o‘rganishni davom ettirish zarurligini ta’kidlaydi.
References
1. Лотман Ю. М. Семиосфера. Санкт-Петербург: Искусство, 1992.
2. Мелетинский Е. М. Поэтика мифа. Москва: Восточная литература, 1995.
3. Панченко А. А. Фольклор как место памяти: культурная традиция и идентичность. Санкт-Петербург: Изд-во Европейского университета, 2004.
4. Пропп В. Я. Морфология сказки. Москва: Лабиринт, 1968.
5. Топорова Т. В. Миф, ритуал и фольклор в русской культуре XX века. Москва: Языки славянской культуры, 2010

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.