Abstract
Maqolada Alisher Navoiy asarlarida makon va zamon kategoriyalarining badiiy-falsafiy mohiyati tahlil qilinadi. Navoiy poetikasida makon faqat geografik hudud emas, balki ma’naviy kamolot, ijtimoiy munosabat va tarixiy xotira bilan bog‘langan murakkab badiiy tizim ekani ko‘rsatiladi. Zamon esa tarixiy davrni belgilovchi mezon sifatida emas, inson umrining ma’nosi, ruhiy sayr, ishq, sabr, hijron va kamol bosqichlarini ifodalovchi poetik birlik sifatida talqin etiladi. Maqolada "Xamsa", "Lison ut-tayr", "Mahbub ul-qulub" kabi asarlar misolida shaharlik makoni, sahro, bog‘, saroy, yo‘l, safar, ruhiy makon, tarixiy zamon, mifopoetik zamon va esxatologik tasavvurlar o‘zaro bog‘liqlikda sharhlanadi. Natijada Navoiy asarlarida makon va zamon bir-birini to‘ldiruvchi, inson va olam munosabatini yorituvchi poetik model ekani asoslanadi.References
1. Orzibekov R. O‘zbek adabiyoti tarixi (XVII-XIX (I yarmi) asrlar): o‘quv qo‘llanma. Toshkent: O‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti, 2006. 272 b.
2. Ashurova G.N. Mustaqillik davri o‘zbek adabiyotida Alisher Navoiy obrazi: monografiya. Toshkent: Qamar media, 2023. 408 b.
3. Ashurova G.N. Mustaqillik davri o‘zbek adabiyotida Alisher Navoiy obrazining badiiy talqini: filologiya fanlari doktori (DSc) dissertatsiyasi. Toshkent, 2023.
4. Jumaboyev M. Bolalar adabiyoti: darslik. Toshkent: O‘qituvchi nashriyot- matbaa ijodiy uyi, 2005.
5. Qosimov B. O‘zbek adabiyoti va adabiy aloqalari tarixi. Toshkent: Fan va texnologiya, 2008. 600 b.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.