Keywords
izofali birikma
arab tili
eski o‘zbek tili
Navoiy tili
“Majolis un-nafois”
grammatik qurilish
semantik tahlil
badiiy uslub
tilshunoslik
How to Cite
Abstract
Mazkur maqolada buyuk mutafakkir va shoir Alisher Navoiyning “Majolis un-nafois” asarida uchraydigan arabiy izofa konstruksiyalari, ularning grammatik tuzilishi, semantik xususiyatlari hamda matndagi uslubiy vazifalari tahlil qilinadi. Asarda qo‘llangan arabiy izofalarning shakllanish tamoyillari, fors-tojik va turkiy til unsurlari bilan o‘zaro munosabati yoritiladi. Shuningdek, izofali birikmalarning badiiy-estetik qimmatni oshirishdagi o‘rni hamda ularning zamonaviy tilshunoslik nuqtayi nazaridan talqini misollar asosida ko‘rib chiqiladi. Tadqiqot natijalari Navoiy asarlari tilining leksik-grammatik xususiyatlarini chuqurroq anglashga, shuningdek, eski o‘zbek adabiy tilidagi arabiy unsurlarni o‘rganishga xizmat qiladi.References
1. Alisher Navoiy. Majolisun-nafois (Mukammal asarlar to‘plami, 13-jild). - Toshkent: Fan, 1997. - B. 62.
2. Sirojiddinov Sh.. Alisher Navoiy: Hayoti va ijodi. - Toshkent: Adabiyot, 2011. - B. 144.
3. Alisher Navoiy. Nasoyimul-muhabbat (Tazkiralarda qo‘llanilgan unvonlar tahlili asosida).
4. Alisher Navoiy. Mukammal asarlar to‘plami. 13-jild. - Toshkent, 1997. - 18- bet
5. Sirojiddinov Sh. Navoiyshunoslik. - Toshkent: Tamaddun, 2011. - 203-bet.
6. Rustamov. A. Navoiyning badiiy mahorati. - Toshkent: Fan, 1979. - B. 210- 212.
7. G. To‘xliyev. Eski o‘zbek tili leksikologiyasi. - Toshkent: Universitet, 2005. - B. 95. 11 A. Rustamov. Navoiyning badiiy mahorati. – Toshkent: Fan, 1979. – B. 210-212. 12 G. To‘xliyev. Eski o‘zbek tili leksikologiyasi. – Toshkent: Universitet, 2005. – B. 95.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.