Abstract
Ushbu maqolada XXI asr o‘zbek dramaturgiyasida global va mintaqaviy ekologik muammolarning badiiy in’ikasi tadqiq etiladi. Mustaqillik davri va undan keyingi yillar o‘zbek teatri va dramaturgiyasida inson va tabiat munosabatlari, Orol fojiasi, tabiatga nisbatan iste’molchilik munosabatining oqibatlari dramaturglar ijodi misolida tahlil qilingan. Maqolada ekofalsafiy konsepsiyalar, pyesalardan olingan iqtiboslar va ularning adabiy-tanqidiy tahlili keltirilgan.References
1. Erkin A’zam. "Jannat makon" pyesasi. - Toshkent: Adabiyot va san’at nashriyoti, 2012.
2. Sharof Boshbekov. "Charxpalak" (Saylanma dramatik asarlar). - Toshkent: Sharq, 2020.
3. Karimov K. "Orol nolasi" dramasi va qoraqalpoq teatri ssenografiyasi. // "Teatr" jurnali, 2021, 3-son.
4. Glotfelty Cheryll. The Ecocriticism Reader: Landmarks in Literary Ecology. - University of Georgia Press, 1996. (Nazariy asoslar uchun).
5. O‘zbekiston zamonaviy teatri va dramaturgiyasi tendensiyalari. Ilmiy maqolalar to‘plami. - Toshkent: San’at, 2024.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.