Abstract
Mualliflik korpusining shakllantirilishi badiiy matnda qo‘llangan tasviriy vositalarni alohida misollar doirasida emas, balki muayyan ijodkor tiliga xos yaxlit birliklar tizimi sifatida tadqiq etish imkonini beradi. An’anaviy lingvopoetik tahlilda epitetlar, asosan, tadqiqotchi tomonidan tanlangan badiiy parchalar asosida tavsiflanadi. Bunday yondashuv muayyan birlikning uslubiy vazifasini chuqur yoritishga xizmat qilsa-da, uning muallif ijodidagi umumiy faolligi, boshqa birliklar bilan birikish imkoniyati va obrazlar tizimidagi o‘rnini to‘liq belgilash imkonini har doim ham bermaydi. Korpusga asoslangan tahlilda esa epitet alohida poetik vosita sifatida emas, muallif matnlarida takroran voqelanuvchi, turli leksik birliklar bilan munosabatga kirishuvchi hamda muayyan semantik qonuniyatlarni namoyon qiluvchi birlik sifatida o‘rganiladi. Mazkur maqolada shu xususda so‘z boradi.References
1. Sinclair J. Corpus, Concordance, Collocation. - Oxford: Oxford University Press, 1991. - 179 p; Firth J. R. Papers in Linguistics 1934-1951. - London: Oxford University Press, 1957. - 233 p.
2. Усмон Азим. Танланган асарлар. 1 жилд. - Тошкент: Ғафур Ғулом номидаги нашриёт-матбаа ижодий уйи, 2016. - 480 б.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
