Abstract
Mazkur maqolada Sergey Rahmaninovning “Я опять одинок” romansining konsertmeysterlik mahorati sinfidagi talqini masalalari tahlil qilinadi. Asarda romans janrining badiiy-estetik xususiyatlari, vokal va fortepiano partiyalarining o‘zaro uyg‘unligi hamda ijrochilikdagi emotsional ifoda vositalari yoritilgan. Shuningdek, konsertmeysterning vokal ijrochisi bilan hamkorlik jarayonida frazalash, dinamika, agogika va ansambl uyg‘unligini ta’minlashdagi o‘rni ochib beriladi. Romansni talqin etishda musiqiy obraz, psixologik kechinmalar va romantik uslubning ijrochilikdagi ahamiyati ilmiy-nazariy jihatdan asoslanadi.References
1. Сергей Рахманинов. Романсы для голоса и фортепиано. - Москва: Музыка, 1982.
2. Юрий Келдиш. История русской музыки. - Москва: Академия наук СССР, 1980.
3. Вера Брюсова. Сергей Рахманинов: Жизнь и творчество. - М.: Советский композитор, 1976.
4. Генрих Нейгауз. Об искусстве игры на фортепиано. - Москва: Музыка, 1988.
5. Алексей Николаев. Вокальная лирика Рахманинова и проблемы интерпретации. - М.: Композитор, 1990.
6. Мария Юдина. Материалы, статьи, воспоминания. - М.: Советский композитор, 1989.
7. Тамара Визель. Камерно-вокальное творчество Рахманинова. - Санкт- Петербург: Композитор, 2004.
8. Светлана Савенко. Интерпретация вокальной музыки в классах концертмейстерского мастерства. - Москва: Музыка, 2010.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.