Abstract
Mazkur maqolada XIV-XV asrlarda Markaziy Osiyo xalqlari musiqa madaniyatining rivojlanish jarayonlari tahlil qilinadi. Xususan, Safiuddin Urmaviy, Mahmud Sheroziy, Abdulqodir Marog‘iy, Abdurahmon Jomiy, Zaynulobidin Husayniy hamda Alisher Navoiy kabi allomalarning musiqa nazariyasi, maqom tizimi va nota yozuvi rivojiga qo‘shgan hissasi ilmiy jihatdan o‘rganiladi. Tadqiqotda Sharq musiqa ilmining nazariy asoslari, maqom tizimining shakllanish bosqichlari va musiqiy-estetik qarashlar yoritiladi.References
1. A.Fitrat «O‘zbek klassik musiqasi va uning tarixi». T.: 1993.- B.108.
2. I.Bekchanov.“Mutribiy tazkiralari muhim adabiy manba». T.: 2009 - B.221.
3. Zahiriddin Muhammad Bobur “Boburnoma” T., 1989. - B.154.
4. Ismatulloh Mo‘jiziy «Tavorixi musiqiyun» T.:2010. -B.211.
5. “Navoiy zamondoshlari xotirasida”. T.:1985.:// Xondamir “Xulosat ul-axbor fi ahvol ul-ahyor” B.278.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.