(untitled) (Qo‘qon DPI. Ilmiy xabarlar jurnali, 2026)
Mazkur maqolada arab tilida enantiosemiya hodisasining lingvopragmatik xususiyatlari tahlil qilinadi. Klassik va zamonaviy tilshunoslarning qarashlari asosida ushbu hodisaning lingvistik maqomi, uning antonimiya, polisemiya va omonimiya bilan munosabati oʻrganiladi. Tadqiqot jarayonida enantiosemik birliklarning yuzaga kelish sabablari, ularning semantik taraqqiyoti hamda nutq jarayonidagi funksional jihatlari aniqlanadi. Ayniqsa, kommunikativ-situativ omillar, nutq egasining maqsadi va psixologik holati bilan bogʻliq holda enantiosemiyaning namoyon boʻlishi alohida eʼtibor markaziga olinadi. Shuningdek, enantiosemiyaning etnolingvistik va psixopragmatik omillari ham koʻrib chiqiladi. Tadqiqot natijalari enantiosemiyani polisemiyaning maxsus koʻrinishi sifatida talqin qilish ilmiy jihatdan asosli ekanligini koʻrsatadi.