Abstract
Ushbu maqolada talabalarda o’z-o’zini baholash ko’nikmasining zamonaviy ta’lim paradigmasidagi nazariy asoslari ko’rib chiqiladi. Ko’nikmaning mas’uliyat, o’z-o’zini tahlil qilish, motivatsiya, professional tayyorgarlik, stressga chidamlilik va akademik moslashuvchanlikka ta’siri ilmiy jihatdan tahlil qilinadi. O’z-o’zini baholashning ta’limiy va ijtimoiy hayotdagi universal ahamiyati asoslanadi. Tadqiqot natijalari pedagogika ta’lim yo’nalishi talabalariga o’z-o’zini baholash ko’nikmalarini rivojlantirishga qaratilgan metodik yondashuvlarni ishlab chiqish uchun asos bo’lib xizmat qiladi.References
1. Zimmerman B.J. Self-regulated learning and academic achievement. Educational Psychologist.
1990. Vol.25. №1. P.3-17.
2. Hattie J. Visible Learning: A Synthesis of Meta-Analyses. London: Routledge, 2009. 392 p.
3. Bandura A. Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman, 1997. 604 p.
4. O‘zbekiston Respublikasining "Ta'lim to’g'risida"gi Qonuni. Toshkent, 2020.
5. Slastyonin V.A. Pedagogika. Moskva: Akademiya, 2002. 576 s.
6. Flavell J.H. Metacognition and cognitive monitoring. American Psychologist.
1979. Vol.34. №10. P.906-911.
7. Bandura A. Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman, 1997. 604 p.
8. Schön D.A. The Reflective Practitioner. New York: Basic Books, 1983. 374 p.
9. Yang Z. Academic stress and self-assessment in higher education. Journal of Educational Psychology.
2020. Vol.112. №4. P.701-715.
10. Kurbanov R. O’z-o’zini baholash va o’ziga ishonch munosabati // Psixologiya va pedagogika. 2021. №4. B.34-41.